PHPDownload

เรียนรู้ PHP ทีละขั้นตอน

เรียนรู้ไปตามลำดับบทเรียน หรือเริ่มเรียนจากหัวข้อที่คุณสนใจก็ได้ แต่ละบทเรียนจะมีตัวอย่างประกอบและวิธีแก้ไขที่คุณสามารถทดลองได้

ดาวน์โหลดแบบฝึกหัด PHP (.zip)

เริ่มต้นใช้งาน

  1. อ่านนิพจน์ PHP ตัวแรก

    แสดงจำนวนบทเรียนที่เหลือในหลักสูตรระยะสั้น การแสดงผลนิพจน์ช่วยให้คุณเห็นสิ่งที่ PHP คำนวณก่อนที่คุณจะสร้างหน้าเว็บโดยใช้นิพจน์นั้น

  2. บันทึกค่าและตรวจสอบประเภทของค่า

    ค่าที่ได้รับจากแบบฟอร์ม HTML โดยปกติแล้วจะเริ่มต้นจากสตริง รูปแบบของผลลัพธ์ที่แสดงผลออกมาอาจทำให้มองไม่เห็นความแตกต่างนั้น

  3. สร้างรายการโมดูล PHP

    ลิสต์จะจัดเก็บรายการตามลำดับการแทรก ใช้ลิสต์เมื่อตำแหน่งมีความสำคัญและคุณไม่จำเป็นต้องกำหนดคีย์แยกต่างหากให้กับแต่ละค่า

  4. อ่านอาร์เรย์แบบเชื่อมโยงได้อย่างปลอดภัย

    อาร์เรย์การตั้งค่าจะกำหนดคีย์ที่มีความหมายให้กับแต่ละค่า คีย์เสริมจำเป็นต้องมีการระบุค่าสำรองอย่างชัดเจนเมื่อคุณอ่านค่าเหล่านั้น

  5. เดินชมคอลเลกชันที่ซ้อนกัน

    รายการของอาร์เรย์แบบเชื่อมโยงสามารถใช้แทนแถวของแคตตาล็อกขนาดเล็กได้ โดยแต่ละแถวสามารถใช้คีย์เดียวกันแต่เก็บค่าที่แตกต่างกันได้

  6. ปรับรูปแบบคำค้นหาสั้นๆ ให้เป็นมาตรฐาน

    ข้อความที่ป้อนในช่องค้นหามักจะขึ้นต้นหรือลงท้ายด้วยช่องว่าง ควรตัดช่องว่างออกก่อนนำไปเปรียบเทียบหรือจัดเก็บ

  7. นับจำนวนหน้าด้วยลูป for

    ลูป for ทำงานได้ดีเมื่อทราบทั้งหน้าแรกและหน้าสุดท้าย

  8. ประมวลผลคิวจนกว่าจะว่างเปล่า

    พนักงานมักจะทำซ้ำขั้นตอนเดิมจนกว่าจะไม่มีงานเหลืออยู่ เริ่มต้นด้วยรายการเล็กๆ เพื่อให้คุณสามารถตรวจสอบการเปลี่ยนแปลงแต่ละขั้นตอนได้

  9. เขียนฟังก์ชันช่วยแบบระบุประเภท

    การคำนวณความจุจะนำกลับมาใช้ใหม่ได้ง่ายขึ้น หากคุณตั้งชื่อ กำหนดประเภทพารามิเตอร์ และกำหนดประเภทค่าส่งคืนที่ชัดเจน

  10. แทนรายการในแคตตาล็อกด้วยวัตถุ

    คลาสสามารถเก็บชื่อย่อและพฤติกรรมที่แสดงชื่อนั้นไว้ด้วยกันได้ สร้างอินสแตนซ์อิสระเมื่อข้อมูลสองรายการมีค่าแตกต่างกัน

  11. จัดการค่าที่ไม่ถูกต้องด้วยข้อยกเว้น

    ฟังก์ชันที่มีข้อตกลงเรื่องค่าป้อนเข้าที่ชัดเจน สามารถแจ้งให้ผู้เรียกใช้ทราบได้ว่าค่าใดอยู่นอกเหนือข้อตกลงนั้น

  12. เลือกป้ายกำกับที่มีนิพจน์การจับคู่

    กำหนดค่าที่ทราบจำนวนเล็กน้อยให้กับป้ายกำกับ นิพจน์การจับคู่จะเปรียบเทียบค่าอย่างเคร่งครัดและให้ผลลัพธ์เพียงรายการเดียว

  13. อ่านข้อมูล JSON และจัดการกับข้อมูลที่ไม่ถูกต้อง

    JSON แยกรูปแบบการแลกเปลี่ยนข้อมูลออกจากอาร์เรย์ PHP ที่คุณใช้ภายในโปรแกรมของคุณ ตัดสินใจว่าคุณต้องการให้ข้อมูลป้อนเข้าที่ไม่ถูกต้องมีพฤติกรรมอย่างไร

  14. ค้นหาวันที่จัดงานในท้องถิ่น

    วันที่ในปฏิทิน ณ เวลาปัจจุบันจะแตกต่างกันไปตามเขตเวลาที่ใช้แสดงผล ดังนั้นควรแยกแสดงเวลาปัจจุบันและเขตเวลาที่ใช้แสดงผลออกจากกัน

  15. ใช้เนมสเปซสำหรับส่วนประกอบ PHP ขนาดเล็ก

    ไลบรารีสองแห่งสามารถเลือกใช้ชื่อคลาสแบบย่อเดียวกันได้ แต่การใช้เนมสเปซจะทำให้ชื่อเต็มมีความชัดเจนและไม่กำกวม

  16. ควรแยกการนำเสนอออกจากการแปลงข้อมูล

    อ็อบเจ็กต์ที่สร้างตัวจัดรูปแบบของตัวเองเสมอจะผูกผลลัพธ์เข้ากับตัวเลือกการจัดรูปแบบเพียงแบบเดียว จึงควรแทรกฟังก์ชันที่เรียกได้เพื่อเลือกพฤติกรรมนั้นที่ขอบเขต

  17. สร้างบรรทัดสถานะคำสั่ง

    สคริปต์บรรทัดคำสั่งสามารถรับอาร์กิวเมนต์เสริมได้ และยังคงให้ค่าเริ่มต้นที่มีประโยชน์ได้ โดยองค์ประกอบแรกของ argv คือชื่อของสคริปต์

  18. นับจำนวนป้ายกำกับที่ซ้ำกันในอาร์เรย์

    ตารางความถี่จะสะสมจำนวนนับสำหรับฉลากแต่ละแบบที่แตกต่างกัน อ่านจำนวนนับปัจจุบันและบวกเพิ่มหนึ่งเมื่อมีฉลากใหม่เข้ามา

หลักการพื้นฐานของภาษา

  1. การใส่ค่าต่างๆ ลงในหน้าเว็บ

    คำสั่ง PHP จะสิ้นสุดที่เครื่องหมายเซมิโคลอน ไม่ใช่ที่ท้ายบรรทัด ใบเสร็จนี้รวมเอาผลลัพธ์สามส่วนเข้าด้วยกันโดยไม่ได้สร้างสตริงตัวกลางขึ้นมาก่อน

  2. ควรแยกตัวแปรภายในและตัวแปรภายนอกออกจากกัน

    ฟังก์ชันสามารถใช้ชื่อที่ปรากฏอยู่ภายนอกฟังก์ชันได้ด้วย พารามิเตอร์แต่ละตัวเป็นของฟังก์ชันที่เรียกใช้ในปัจจุบัน และการเปลี่ยนแปลงพารามิเตอร์มักจะไม่ส่งผลกระทบต่อตัวแปรของผู้เรียกใช้

  3. แปลงฟิลด์ที่ผ่านการตรวจสอบแล้วให้เป็นจำนวนเต็ม

    แบบฟอร์ม HTML สามารถส่งตัวเลขเป็นข้อความได้ ตรวจสอบความถูกต้องของค่าก่อนแปลงเป็นปริมาณ เพื่อป้องกันไม่ให้ช่องว่างหรือช่องที่ไม่เหมาะสมกลายเป็นศูนย์โดยไม่แจ้งให้ทราบล่วงหน้า

  4. แบ่งรหัสอ้างอิงที่คาดเดาได้ออกเป็นส่วนๆ

    ตัวระบุ ASCII รูปแบบคงที่สามารถแยกได้ตามตำแหน่ง พิจารณาว่าอักขระใดแทนชุดข้อมูลและอักขระใดแทนประเด็นก่อนที่จะใช้ค่าชดเชยสตริงย่อย

  5. ตัดสินใจว่าเมื่อใดที่สตริงจำเป็นต้องมีการหลีกเลี่ยงอักขระพิเศษ

    เครื่องหมายอัญประกาศเดี่ยวและเครื่องหมายอัญประกาศคู่ให้กฎที่แตกต่างกันแก่สตริงลิเทอรัล ในการแสดงเครื่องหมายวรรคตอนในป้ายกำกับที่สร้างจากโค้ด ให้แยกแยะอักขระในโค้ดต้นฉบับออกจากอักขระที่ผู้เข้าชมควรเห็น

  6. ปัดเศษประมาณการจำนวนหน้าขึ้น

    รายการที่มีหน้าสุดท้ายไม่สมบูรณ์ยังคงต้องการหน้าสำหรับรายการที่เหลือ คำนวณผลหารก่อน จากนั้นเลือกกฎการปัดเศษตามความหมายของผลลัพธ์

  7. กำหนดข้อจำกัดการกำหนดค่าชื่อเดียว

    ค่าคงที่ที่มีชื่อเหมาะสมสำหรับค่าที่ควรคงที่ตลอดการร้องขอ การใช้ชื่อเดียวสำหรับขนาดหน้าเว็บจะช่วยป้องกันไม่ให้ขีดจำกัดและการคำนวณการแสดงผลคลาดเคลื่อนไปจากกัน

  8. เลือกเงื่อนไขที่เฉพาะเจาะจงที่สุดก่อน

    ลำดับมีความสำคัญเมื่อมีการเปรียบเทียบมากกว่าหนึ่งรายการที่ตรงกับข้อมูลป้อนเข้าเดียวกัน ตราสัญลักษณ์สำหรับงานที่เสร็จสมบูรณ์ควรมีความสำคัญเหนือกว่าสถานะโดยรวมของงานที่อยู่ระหว่างดำเนินการ

  9. จัดกลุ่มสถานะหลายสถานะไว้ในสวิตช์

    สวิตช์สามารถกำหนดเส้นทางป้ายสถานะสองแบบที่แตกต่างกันไปยังการกระทำแสดงผลเดียวกันได้ ให้ใส่พฤติกรรมที่ใช้ร่วมกันไว้หลังป้ายสถานะทั้งสอง เพื่อให้เห็นตัวเลือกได้อย่างชัดเจน

  10. ข้ามป้ายว่างและหยุดเมื่อถึงขีดจำกัดที่กำหนด

    การวนลูปอาจจำเป็นต้องตัดข้อมูลที่ไม่เหมาะสมออกไป แต่ยังคงค้นหาต่อไป การข้ามแถวปัจจุบันและการสิ้นสุดการสแกนทั้งหมดเป็นการตัดสินใจที่แยกจากกัน

  11. ทำการทดสอบเพียงครั้งเดียวก่อนทดสอบสภาพ

    ลูป do-while มีประโยชน์เมื่อการดำเนินการแรกต้องเกิดขึ้นแม้ว่าจะไม่มีการดำเนินการเพิ่มเติมใดๆ อีกก็ตาม ในขณะที่ลูป while ทั่วไปจะตรวจสอบเงื่อนไขก่อนการดำเนินการแรก

  12. แก้ไขรายการโดยคงคีย์ที่มีความหมายเอาไว้

    อาร์เรย์ใน PHP สามารถผสมผสานลำดับการแทรกกับดัชนีตัวเลขได้ การลบเรคอร์ดอาจทำให้เกิดช่องว่าง พิจารณาว่าผู้ใช้งานในภายหลังคาดหวังคีย์เดิมหรือรายการใหม่

  13. เรียงลำดับจำนวนโดยไม่สูญเสียป้ายกำกับ

    หากชื่อหมวดหมู่ถูกจัดเก็บเป็นคีย์ของอาร์เรย์ การเรียงลำดับที่ละทิ้งคีย์อาจทำให้จำนวนแต่ละรายการแยกออกจากป้ายกำกับที่อธิบาย เลือกการดำเนินการเรียงลำดับที่รักษาความสัมพันธ์นั้นไว้

  14. แปลงรายการด้วยฟังก์ชันเรียกกลับ

    ฟังก์ชัน Callback ช่วยให้การดำเนินการกับอาร์เรย์สามารถสั่งให้ฟังก์ชันของคุณประมวลผลแต่ละองค์ประกอบได้ ควรจำกัดการทำงานของ Callback ให้อยู่ที่ค่าเดียว และส่งคืนผลลัพธ์แทนที่จะพิมพ์ผลลัพธ์นั้นลงใน Callback โดยตรง

  15. ตรงกับรูปแบบอินพุตที่สมบูรณ์

    เมื่อรหัสอ้างอิงตั๋วต้องมีลักษณะเป็นตัวอักษรพิมพ์ใหญ่สองตัวตามด้วยตัวเลขสี่หลัก ให้ตรวจสอบทั้งช่องข้อมูล การค้นหาสตริงย่อยที่ตรงกันภายในสตริงที่ยาวกว่านั้นเป็นการตอบคำถามที่แตกต่างออกไป

แอปพลิเคชันเว็บและวัตถุ

  1. อ่านค่าพารามิเตอร์จากช่องสัญญาณอินพุตที่ต้องการ

    หน้าเว็บ PHP สามารถรับสตริงคำค้นหา เนื้อหาฟอร์ม และคุกกี้ได้ในคำขอเดียว อ่านข้อมูลจากช่องทางที่ตรงกับวัตถุประสงค์ของฟิลด์ เพื่อให้ลำดับความสำคัญยังคงชัดเจน

  2. แสดงข้อผิดพลาดที่เป็นประโยชน์สำหรับช่องกรอกข้อมูลในแบบฟอร์ม

    โปรแกรมจัดการแบบฟอร์มจำเป็นต้องอธิบายว่าช่องข้อมูลใดบ้างที่ต้องการการตรวจสอบ รวบรวมข้อผิดพลาดของแต่ละช่องข้อมูลก่อนตัดสินใจว่าจะบันทึกการส่งข้อมูลหรือไม่

  3. แสดงข้อความของผู้ใช้ในเทมเพลต HTML

    ข้อมูลข้อความธรรมดาอาจมีอักขระที่มีความหมายพิเศษใน HTML จึงควรเข้ารหัสค่าดังกล่าวในตำแหน่งที่เทมเพลตจะแสดงผล

  4. สรุปไฟล์ข้อความโดยใช้สตรีม

    สตรีมเป็นวิธีการทั่วไปในการอ่านข้อมูลจากไฟล์และแหล่งข้อมูลอื่นๆ สตรีมชั่วคราวในแบบฝึกหัดนี้ทำงานเหมือนไฟล์ แต่ยังคงเนื้อหาบทเรียนไว้ในตัวเอง

  5. อ่านแถว CSV ที่มีเครื่องหมายวรรคตอนอยู่ในเครื่องหมายอัญประกาศ

    ฟิลด์ในไฟล์ CSV สามารถมีเครื่องหมายจุลภาคและเครื่องหมายอัญประกาศคู่ได้ การแบ่งแต่ละบรรทัดด้วยเครื่องหมายจุลภาคสามารถแยกชื่อเรื่องหนึ่งเรื่องออกเป็นหลายฟิลด์ได้

  6. แยกแยะความแตกต่างระหว่างการอัปโหลดที่ไม่สำเร็จกับการอัปโหลดที่เสร็จสมบูรณ์

    ตัวจัดการการอัปโหลดจะได้รับรหัสสถานะก่อนที่จะตัดสินใจว่าไฟล์ชั่วคราวนั้นใช้งานได้หรือไม่ สถานะที่แตกต่างกัน ได้แก่ ไฟล์หาย การถ่ายโอนสำเร็จ และข้อผิดพลาดในการถ่ายโอน

  7. ควรแยกการตั้งค่าออกจากสถานะเซสชัน

    การตั้งค่าของผู้เยี่ยมชมสามารถจดจำได้ในคุกกี้ ในขณะที่เซสชันจะเชื่อมโยงข้อมูลฝั่งเซิร์ฟเวอร์กับคำขอ ให้ถือว่าการตั้งค่าที่มาจากเบราว์เซอร์เป็นข้อมูลป้อนเข้า และตรวจสอบกับตัวเลือกที่โปรแกรมของคุณรองรับ

  8. แยกการกระทำสาธารณะออกจากสถานะส่วนตัวของวัตถุ

    เมธอดสาธารณะสามารถบังคับใช้กฎเกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลงข้อมูลส่วนตัวได้ ลูกค้าสามารถขอให้วัตถุทำการดำเนินการที่มีความหมายได้โดยไม่ต้องเปลี่ยนแปลงพื้นที่จัดเก็บข้อมูลโดยตรง

  9. ส่งอินเทอร์เฟซไปยังโปรแกรมสร้างรายงาน

    อินเทอร์เฟซอธิบายการดำเนินการที่คลาสต่างๆ สามารถจัดหาได้ กำหนดประเภทฟังก์ชันรายงานโดยอ้างอิงจากสัญญาที่ใช้ร่วมกัน เพื่อให้สามารถใช้งานการใช้งานอื่นได้ในภายหลัง

  10. แชร์เมธอดที่มีคุณลักษณะ

    คลาสสองคลาสที่ไม่เกี่ยวข้องกันอาจต้องการพฤติกรรมเล็กๆ น้อยๆ ที่เหมือนกัน trait สามารถจัดหาเมธอดให้กับทั้งสองคลาสได้โดยไม่ต้องบังคับให้คลาสใดคลาสหนึ่งเข้าสู่ลำดับชั้นการสืบทอดร่วมกัน

  11. ใช้โรงงานที่มีชื่อเพื่อสร้างค่า

    เมธอดโรงงานแบบคงที่สามารถอธิบายรูปแบบการแสดงผลที่มันยอมรับได้ ค่าคงที่ของคลาสสามารถระบุตัวประกอบการแปลงภายในที่ใช้ร่วมกันโดยทุกอินสแตนซ์ได้

  12. วนซ้ำตามลำดับที่สร้างขึ้น

    ตัวสร้าง (generator) จะส่งคืนค่าทีละค่าเท่านั้น โค้ดส่วนที่รับค่าสามารถรับออบเจ็กต์ที่สามารถวนซ้ำได้โดยไม่จำเป็นต้องมีลำดับทั้งหมดในอาร์เรย์

  13. เลือกจำนวนไบต์หรือจำนวนอักขระ

    สตริง UTF-8 จัดเก็บอักขระบางตัวไว้ในหลายไบต์ ขีดจำกัดการจัดเก็บ ขีดจำกัดป้ายกำกับที่มองเห็นได้ และตำแหน่งเคอร์เซอร์ อาจใช้หน่วยที่แตกต่างกัน

  14. ทดสอบการคำนวณหนึ่งครั้งกับกรณีขอบเขต

    ฟังก์ชันเชิงกำหนดขนาดเล็กสามารถตรวจสอบได้โดยการเขียนค่าป้อนเข้าและค่าผลลัพธ์ที่คาดหวัง ควรระบุขอบเขตที่หน้าใหม่เริ่มต้น แทนที่จะทดสอบเฉพาะค่ากลางที่เหมาะสมเท่านั้น

ข้อมูล การบูรณาการ และการดำเนินงาน

  1. เชื่อมต่อ PDO และตรวจสอบไดรเวอร์ฐานข้อมูล

    การเชื่อมต่อฐานข้อมูลเริ่มต้นด้วยชื่อไดรเวอร์และรายละเอียดการเชื่อมต่อ บทเรียนนี้จะเปิดฐานข้อมูล SQLite ชั่วคราวในหน่วยความจำ เพื่อให้ทุกครั้งที่เรียกใช้งานเริ่มต้นด้วยสถานะว่างเปล่าเหมือนกัน

  2. บันทึกข้อมูลและดึงรหัสประจำตัวที่สร้างขึ้น

    ตารางสามารถกำหนดตัวระบุให้กับทุกระเบียนได้ แม้ว่าสองแถวจะมีชื่อเดียวกันก็ตาม ให้ฐานข้อมูลสร้าง ID และอ่านค่ากลับมาผ่านการเชื่อมต่อเดียวกัน

  3. ดำเนินการเขียนข้อมูลที่เกี่ยวข้องกันหลายรายการในธุรกรรมเดียว

    การเปลี่ยนแปลงที่เกี่ยวข้องกันเป็นชุด ควรบันทึกพร้อมกันหรือปล่อยให้ฐานข้อมูลอยู่ในสถานะเดิม ข้อจำกัดเฉพาะ (unique constraint) ทำให้ตัวอย่างนี้คาดการณ์ได้ว่าจะเกิดการแทรกข้อมูลล้มเหลวได้อย่างไร

  4. กรองและจัดเรียงแถวเพื่อให้ได้ผลลัพธ์ในหน้าแสดงผลขนาดเล็ก

    ตัวกรองที่กำหนดไว้อย่างชัดเจนจะระบุว่าระเบียนใดบ้างที่ตรงตามเกณฑ์ การจัดลำดับที่กำหนดไว้อย่างชัดเจนจะระบุว่าระเบียนใดที่ตรงตามเกณฑ์จะปรากฏก่อน ทั้งสองอย่างจำเป็นสำหรับหน้าผลลัพธ์สั้นๆ ที่สามารถทำซ้ำได้

  5. แก้ไขแถวที่เลือกโดยใช้รหัสประจำแถว (Stable ID)

    ชื่อหัวข้ออาจเปลี่ยนแปลงได้ และสองแถวอาจมีชื่อที่แสดงเหมือนกัน ให้ใช้คีย์ที่เสถียรเพื่อเลือกแถวที่จะอัปเดตหรือลบออก

  6. อ่านข้อมูลจากรูปแบบ XML ที่รู้จัก

    องค์ประกอบ XML อาจมีแอตทริบิวต์และองค์ประกอบย่อย ให้ตัดสินใจว่าองค์ประกอบใดเป็นคีย์หลักที่เสถียร และองค์ประกอบใดมีข้อความสำหรับแสดงผล

  7. สร้าง XML โดยใช้โหนดเอกสาร

    เมื่อข้อความมีเครื่องหมายแอมเปอร์แซนด์ การสร้าง XML ด้วยมืออาจทำได้ยาก โหนดเอกสารจะแยกชื่อองค์ประกอบและค่าออกจากเอาต์พุตที่ถูกแปลงเป็นรูปแบบอนุกรม

  8. ออกแบบการตอบสนอง JSON ขนาดเล็กสำหรับการค้นหาแบบเรียลไทม์

    จุดเชื่อมต่อการค้นหาสามารถรับคำค้นหาขนาดสั้นและส่งคืนรายการผลลัพธ์ที่ตรงกัน การรักษาโครงสร้างการตอบสนองให้สม่ำเสมอจะช่วยให้เบราว์เซอร์แสดงผลลัพธ์ว่างเปล่าได้โดยไม่ต้องใช้กฎการแยกวิเคราะห์แยกต่างหาก

  9. ตรวจสอบข้อกำหนดด้านการพึ่งพา (dependency requirements) ก่อนเริ่มโปรเจ็กต์

    ข้อมูลเมตาของโปรเจ็กต์สามารถแยกแยะความต้องการของรันไทม์ PHP ออกจากความต้องการของไลบรารีได้ โปรดอ่านข้อมูลเมตานั้นก่อนติดตั้งโปรแกรมบนโฮสติ้งแบบแชร์

  10. อ่านอาร์กิวเมนต์บรรทัดคำสั่งด้วยค่าเริ่มต้น

    สคริปต์ PHP ที่เรียกใช้จากบรรทัดคำสั่งจะได้รับชื่อไฟล์ของตัวเองเป็นอาร์กิวเมนต์แรก ตามด้วยค่าแรกที่ผู้ใช้ป้อนเข้ามา

  11. กำหนดว่าบันทึกข้อมูลนั้นต้องอธิบายอะไรบ้าง

    งานที่ทำงานเบื้องหลังอาจล้มเหลวเมื่อผู้เยี่ยมชมไม่อยู่แล้ว บันทึกเหตุการณ์ที่มีโครงสร้างจะเชื่อมโยงเหตุการณ์ งานที่เกี่ยวข้อง และผลลัพธ์ เพื่อให้ผู้ปฏิบัติงานสามารถติดตามผลได้

  12. ตรวจสอบรหัสผ่านที่บันทึกไว้โดยไม่ต้องเปิดเผยรหัสผ่านนั้น

    บัญชีผู้ใช้ควรจัดเก็บค่าแฮชของรหัสผ่านที่สร้างขึ้นโดย API รหัสผ่าน ในระหว่างการเข้าสู่ระบบ ให้เปรียบเทียบข้อมูลที่ผู้ใช้ป้อนกับค่าแฮชที่จัดเก็บไว้

รายชื่อคำถาม